PRANJALI PRABHA (CHANDASSU ) MALLAPRAGADA

8/01..ఉ ఎప్పుడు యేదియెవ్వరు సహాయము యెంచక యేలు బుద్దిగన్ అప్పుడు కాల నిర్ణయము బద్ధుడు యవ్వుట లోక నీతిగన్ ఎప్పుడు లీనమోమనసు యేదియు దీపము చెప్పలేరుగన్ అప్పుడు యాత్మలో కమువిరాజితశాంతిగ జ్ఞానరూపమున్ భావార్థం: ఎప్పుడు మనసు ఎటువంటి ఆధారం, సహాయం, ఆలోచన లేకుండాస్వతంత్ర బుద్ధిగా నిలుస్తుందో,అప్పుడు కాలమూ, విధీ నిర్ణయమూ, లోకనీతీ అన్నీతనపై ప్రభావం చూపలేవు.ఎప్పుడు ఆ మనస్సు లీనమైపోతుందో,అప్పుడు దానిని వెలిగించే దీపమూ అవసరం ఉండదు —ఎందుకంటే అది స్వయంగా చైతన్యప్రకాశ మయమవు తుంది.అప్పుడు ఆత్మలోకమే విరాజిల్లుతుంది, ఆత్మలోకమనే శాంతి, జ్ఞానరూప స్థితి ఏర్పడుతుంది. **** 8/02. మ్. కో ఉంది లేదని వాదనమ్ముయు వు న్నతమ్మగు మాయగన్ పొంది తృప్తియు లెకయుండెడి పువ్వుమాదిరి సత్యమున్ చింద విశ్వము యాత్మ బ్రాంతియు చెంత ముక్తియు నిత్యమున్ ఉంది భావ యభావతీతము వు జ్వలామయ యాత్మగన్ భావార్థం: “ఉంది”, “లేదు” అనే వాదనలన్నీమాయా మనస్సు సృష్టించిన ద్వైత భ్రమలే.సత్యం మాత్రం వాటికి అతీతమైనది —అది పువ్వు లాంటి నిశ్శబ్ద తృప్తితోఏదీ కోరదు, ఏదీ తిరస్కరించదు.విశ్వమన్నది ఆత్మలో ప్రతిబింబమైన భ్రమ మాత్రమే;ఆ బ్రాంతి పక్కనే నిత్యముగానే ముక్తి ఉంటు...

  [28/10, 06:14] Mallapragada Ramakrishna: 7/1..ఉ. జ్ఞానమునందు లోకముయు జాగృతి శుద్ధత స్వప్నమేయగున్ జ్ఞానమునందు యాదృశము జాగరణాయగు నిత్య సత్యమున్ జ్ఞానముయే స్వరూపమగు నమ్మక దృష్టియు కల్పనే యగున్ జ్ఞానముయున్న భయ్యము యు, మాయయు, మోహము, లేక యుండగన్ పద్య విశ్లేషణ: 👉 జ్ఞానస్థితిలో లోకమంతా స్వప్నముగా అనిపిస్తుంది. ఆ జ్ఞానంలో జాగృతి అనే భావం కూడా శుద్ధమైన స్వప్నంలా ఉంటుంది. (అంటే, మనం ‘జాగరించుతున్నాం’ అనే అనుభూతీ కూడా మాయదృష్టే.) 👉 ఆ జ్ఞానములో ఏది జాగరణమో, ఏది స్వప్నమో అనే భేదమే లేదు. నిత్య సత్యం అనేది ఆ జ్ఞానమే, దానికే స్థిరత్వం. (జాగరణం–స్వప్నం అన్నవి కేవలం మనోస్థితులు.) 👉 “నేను ఈ జ్ఞానస్థితిలో ఉన్నాను” అన్న నమ్మకమూ, దృష్టికోణమూ కూడా చివరికి కల్పనమే అవుతుంది. (జ్ఞానమునే స్వరూపం — దానిని గమనించే వాడు కూడా అంతరించిపోతాడు.) 👉 ఆ పరమజ్ఞానంలో భయం, మోహం, మాయ — ఇవి ఏవీ ఉండవు. ఎందుకంటే ద్వంద్వ భావం లేదు; భేదం లేదు. అది స్వరూపానంద చైతన్య స్థితి. ***** 7/2..తరళము అయము సత్యమనస్సు తీరుకృ తానమేయగు యోగమున్ భయము మోహము మాయ మార్గము బంధ తీరువిలాసమున్ జయము జాగరణంబుయేవిధి జ్ఞానమే యగ...

:  6/1. మత్తెభం తను బద్దుండగు బావమే మనసు గా తత్త్వమ్ము దుఃఖాసుఖ మ్మను దృష్టేయగు సత్యలోకమున నే మార్గమ్ము కాంతుల్ గనే తను ముక్తుండగు శాంతి ధామము గనే తన్మాయ తత్భావమే గణ మోక్షబ్రమ కాలరీతి గనునే గమ్మమ్ము బంధమ్ముగన్ పద్య విశ్లేషణ→ మనసు తాను బద్ధుడనని భావిస్తే, అదే బంధానికి మూలం.తత్త్వమ్ము దుఃఖాసుఖమ్మను → ఆ మనోభావం దుఃఖసుఖాల మధ్య తేలాడుతూ సత్యభ్రమను సృష్టిస్తుంది.→ కానీ తాను ముక్తుడనని జ్ఞానముతో గ్రహించినవాడు, శాంతిస్వరూపుడవుతాడు.తన్మాయ తత్భావమే → మాయలోని తత్భావమే బంధమూ మోక్షమూ నిర్ణయిస్తుంది; కాలరీతిలో ఇవి ఒకే సత్యపు రెండు ప్రతిబింబాలు. ****  6/2..శార్దూలం సంకల్పం మది బంధ మూలమగుటే సామర్థ్య దాహమ్ముగన్ సంకల్పం విధిముక్తి దారిగనునే సందేహ నివ్వృత్తిగన్ సంకల్పం యభిమానమే బ్రతుకుగన్ సంయుక్త దేహమ్ముగన్ సంకల్పం స్థితి వైరబుద్ధిగనునే సంతృప్తి వైరాగ్యమున్ పద్య విశ్లేషణ→ మనసులో ఉద్భవించే సంకల్పమే బంధానికి మూలం; అది సామర్థ్యమనే దాహాన్ని (ఆశను) కలిగిస్తుంది.అంటే — “ఏదో సాధించాలి” అనే తపన — బంధముని సృష్టిస్తుంది.→ అదే సంకల్పం జ్ఞానదారిలో నిలిస్తే, మోక్షానికి మార్గమవుతుంది — అప్పుడు సందేహాలు తొలగిప...

  5/01..తరళము:.చిత్త శాంతి లక్షణము ఇదియు వద్దని — దాన్ని పొందని — ఇచ్ఛ మాత్రము మార్పుగా, అదియు బంధము — ముక్తి మార్గము — ఆశ పాశము దేనికో, మదిగ బ్రహ్మయు కల్పనే యది — మానసం ముయు త్యాగమే, విధిగ నీవుగ చేయు దేదియు — నీదు ముద్రలు కాదులే. భావార్థం: “ఇదీ వద్దు, అదీ కావాలి” అని మనస్సు మారిపోతూ ఉండడమే బంధమునకు మూలం.అదే ముక్తి మార్గమని భావించిన ఆశలు కూడా పాశాలవుతాయి. బ్రహ్మమయమైన స్థితి అనేది మన కల్పనే — అది మనస్సు సృష్టించిన త్యాగ రూపం. నీకు విధి, కర్మ, సంకేతాలు వంటివి ఏమియూ వాస్తవం కావు;నీ సాక్షిత్వమే నిజ ముద్ర. **** 5/2 చెం... జ్ఞాన ముక్తి స్థితి తొలగిన ఆశపాశములు తొత్తు సుధాసుమబోధ శాంతిగన్ వెలిగెడి సాక్షియైనను సవిద్యలముక్తిగయాత్మ వైభవున్ తలపులు జ్ఞానవాక్కులగుతత్త్వముతీరు న లక్షణమ్ముగన్ మలుపులుకోరి యెన్ననిన మంత్రము తంత్రము యంతరార్ధమున్ 5/2 చెం. — స్థితి జ్ఞాన వైభవము ఆశ, పాశ, భోగాభిలాషలు దూరమైనప్పుడు చిత్తం సుధామయ బోధలో నిలుస్తుంది; అది నిజమైన శాంతి స్థితి. అతను సాక్షి స్వరూపుడై వెలుగుతాడు; సవిద్య (మాయజ్ఞానం) నుండి విముక్తి పొంది ఆత్మ వైభవంగా ప్రస్ఫుటమవుతాడు. అతని ఆలోచనలు, వాక్కులు, జ్ఞానం — ఇ...