11-05-2026

పల్లవి :

సమాజమే దేవాలయం — సత్యమే దీపాలయం

సహనమే సుగంధమై — సాగనీ మన జీవితం

మానవత్వ గీతమై — మారనీ ఈ లోకము

విశ్వ వాకిట విశ్వాసం — వెలుగులై విరియనీ॥

చరణం 1 :

కుళ్ళు కుతంత్ర మాయలన్ని కవిత జ్వాలతో కరిగెదాం

కపట కవచ గోడలన్ని కలముతోనే చెరిపెదాం

చీకటిలో దాగిన చెడును చైతన్యంతో తరిమెదాం

మమత మల్లెల పరిమళంతో మనసులన్ని నింపెదాం॥

చరణం 2 :

అవినీతి అహంకారాలను అక్షరాగ్నితో ఆర్పెదాం

అన్యాయపు అడుగులన్ని ఆత్మధైర్యం ఆపెదాం

అణగారిన జీవ గాథకు ఆదరణగా నిలిచెదాం

సమానత్వ సుధ వర్షమై సర్వలోకము తడిపెదాం॥

చరణం 3 :

దౌర్జన్య దండయాత్రలపై ధర్మధ్వజం ఎగరెదాం

దీనుల కన్నీటి బాటల్లో దివ్యదీపం వెలిగెదాం

నిజాయితీనే నిత్య మార్గం నింగిలోన వినిపెదాం

నూతన సమాజ నవోదయం నవ్వులై పరచెదాం॥

ముగింపు :

సమాజమే దేవాలయం — సమంజసమే కర్తవ్యం

సహన నోదార్పు నిగ్రహమే — సజ్జన హృదయ సౌభాగ్యం

విశ్వ వాకిట విశ్వాసమే — విశ్వమంతటి సందేశం

మానవత్వ కవిత్వమే — మన బ్రతుకుకి పరమార్థం॥

 రాబోయే కాలం బ్రహ్మచర్య యుగం అవుతుంది_

ఒక ఇటీవలి అంతర్జాతీయ సర్వే ప్రకారం, రాబోయే ఆరు సంవత్సరాలలో ప్రపంచంలోని దాదాపు 45% మంది అమ్మాయిలు అవివాహితులుగానే ఉండిపోతారు. ఈ నివేదిక 1 ఫిబ్రవరి, 2025న లోక్‌మత్ వార్తాపత్రికలో ప్రచురితమైంది, మరియు ఇది మోర్గాన్ స్టాన్లీ సంస్థ చేసిన వివరణాత్మక అధ్యయనంపై ఆధారపడింది.

_సర్వేలో కనుగొన్న ప్రధాన కారణాలు:_

1. నేటి అమ్మాయిలు ఉన్నత విద్యను పొందుతూ తమ కెరీర్‌కు ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారు.  

2. వారు ఆర్థికంగా స్వతంత్రులు మరియు ఎవరిపైనా ఆధారపడాలని కోరుకోవడం లేదు.  

3. వారు స్వేచ్ఛను ప్రేమిస్తారు మరియు తమ జీవిత నిర్ణయాలను తామే తీసుకోవాలనుకుంటున్నారు.  

4. వారు వివాహం, మాతృత్వం మరియు కుటుంబ బాధ్యతలను తమ పురోగతికి అడ్డంకులుగా చూడటం ప్రారంభించారు.  

5. ఈ ధోరణి కొనసాగితే, సాంప్రదాయ కుటుంబ వ్యవస్థ మరియు సామాజిక నిర్మాణం కూలిపోవచ్చు.  

6. జనాభా తగ్గుదల, అవివాహిత పురుషుల సంఖ్య పెరగడం, మరియు వృద్ధాప్యంలో ఒంటరితనం సమస్యలు తలెత్తవచ్చు.  

7. ప్రశ్న కూడా తలెత్తుతుంది: జీవితం చివరిలో తోడుగా ఉండటానికి ఎవరూ లేకపోతే, పురోగతి, హోదా, డబ్బు వల్ల ఏమి ప్రయోజనం?

_చాలా మంది తల్లిదండ్రులు తమ కూతుళ్లకు సంబంధాలు చూస్తున్నారు, కానీ అమ్మాయిలకు మాత్రం వివాహంపై ఆసక్తి లేదు. ఫలితంగా, ప్రతి ప్రతిపాదన తిరస్కరించబడుతోంది._

_సమాజంలోని ఒక పెద్ద వర్గం ఇప్పటికీ ఈ మార్పు యొక్క తీవ్రత గురించి తెలియకుండా ఉంది, కాబట్టి మనం సమయానికి అప్రమత్తం కావడం అవసరం._

_అమ్మాయిల వివాహానికి తగిన వయస్సు 23 నుండి 26 సంవత్సరాల మధ్య ఉండాలి, లేదా సాధ్యమైతే అంతకంటే ముందుగానే. దీని కోసం, సామూహిక స్థాయిలో అవగాహన మరియు చొరవ అవసరం._

_ఈ అంశం ఎవరికీ వ్యతిరేకంగా లేవనెత్తలేదు, కానీ భవిష్యత్తు స్థిరత్వం మరియు సమతుల్యత పట్ల ఆందోళనతో లేవనెత్తబడింది. సమాజం, కుటుంబం మరియు వ్యక్తిగత జీవితం మధ్య సమతుల్యతను కాపాడుకోవడమే నిజమైన పురోగతి._

_ధన్యవాదాలు!_ 🙏

🌼🏵️💮🌸🪷🌷🍁🌺🥀🌹💐  

: _మనమందరం దీని గురించి ఖచ్చితంగా ఆలోచించాలి_

_భవిష్యత్తు యొక్క మండుతున్న సమస్య_

👉🏿 పిల్లలు 20 ఏళ్లకు పెళ్లి చేసుకునేటప్పుడు, ఒక శతాబ్దంలో 5 తరాలు ఉండేవి.  

👉🏿 పిల్లలు 25 ఏళ్లకు పెళ్లి చేసుకున్నప్పుడు, ఒక శతాబ్దంలో 4 తరాలు ఉండేవి.  

👉🏿 ఇప్పుడు పిల్లలు 30 ఏళ్లకు పెళ్లి చేసుకుంటున్నప్పుడు, ఒక శతాబ్దంలో 3 తరాలు ఉన్నాయి.  

👉🏿 ఆలోచించదగిన విషయం: మన సమాజం తదుపరి శతాబ్దం వరకు మనుగడ సాగిస్తుందా?  

ఈ రోజు ఒక వింత చీకటి వ్యాపిస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది.

🏚️ వీధులు మరియు పరిసరాలు నిర్మానుష్యంగా ఉన్నాయి, సమీపంలోని ఇళ్ళు ఖాళీగా ఉన్నాయి.  

ఈ రోజు, ఇళ్లలో పిల్లల శబ్దం తక్కువ, భార్యాభర్తల గొంతులు ఎక్కువగా వినిపిస్తున్నాయి.

★ అమ్మాయిలు 30–35 ఏళ్ల వరకు అవివాహితులుగా ఉంటున్నారు.  

★ అబ్బాయిలు 35 తర్వాత కూడా అవివాహితులుగా ఉంటున్నారు.  

★ ఆలస్య వివాహాలు... ఆపై విడాకులు (విడాకులు)

విరిగిన కుటుంబాలు...  

అసంతృప్త తల్లిదండ్రులు.  

తల్లిదండ్రులు ఒంటరిగా...  

మొత్తం తరం శూన్యతను అనుభవిస్తోంది.

🤷🏻‍♀️ దీనిని మనం "విద్యావంతమైన సమాజం" అని పిలవాలా లేక "స్వీయ-వినాశక సమాజం" అని పిలవాలా?

💁🏻‍♂️ ఇది జనాభాను తగ్గించడానికి ఒక నిశ్శబ్ద కుట్రలా కనిపిస్తోంది.

★ 50 జంటలలో ఒక్కొక్కరికి ఒక్క పిల్లవాడు మాత్రమే ఉంటే, తరువాతి తరంలో పిల్లల సంఖ్య నామమాత్రంగా ఉంటుంది.

👉 ఇది కొనసాగితే, మూడవ తరం దాదాపు కనుమరుగైపోతుంది.

👉 పరిసరాలు మరియు వీధులు ఖాళీగా ఉన్నాయి.  

అందరూ రోడ్లపైనే ఉన్నారు.  

జీవితంలో సగం రోడ్లపైనే గడుస్తోంది.

★ మొత్తం గ్రామాలు కనుమరుగవుతున్నాయి.

★ నగరాల్లో ఎత్తైన భవనాలు ఉన్నాయి, కానీ ఉమ్మడి కుటుంబ వ్యవస్థ ముగిసింది.

👉 కొత్త కోడళ్లు “ఒక్క పిల్లవాడు మాత్రమే” కావాలనుకుంటున్నారు.  

🤷🏻‍♀️ ఇదేనా సమాజం?  

❓ ఇదేనా మన పూర్వీకుల వారసత్వం?

👉 నిజం ఏమిటంటే...  

పిల్లలు ఇక ప్రేమకు చిహ్నం కాదు.  

బదులుగా, పిల్లలను కనడం ఒక బలవంతం లాగా అనిపిస్తోంది.

⚖️ అతిపెద్ద తప్పు—  

అమ్మాయి తండ్రిది,  

అదే తండ్రి 20–22 లో పెళ్లి చేసుకొని  

కుటుంబాన్ని ప్రారంభించాడు.

ఇప్పుడు అదే తండ్రి 30 వరకు కూతురికి పెళ్లి చేయకుండా ధైర్యాన్ని ప్రదర్శిస్తున్నాడు.

👉 ఫలితం????

అబ్బాయిలు మరియు అమ్మాయిలు డిప్రెషన్‌లోకి వెళ్తున్నారు.

👉 ఈ రోజు, పిల్లలకు సరైన సమయంలో పెళ్లి కానీ, సరైన సమయంలో ఉద్యోగం కానీ రావడం లేదు.

👉 సమాజం క్రమంగా క్షీణిస్తోంది.

👉 అందుకే పిల్లలు సమాజంతో కలిసి ఉండటం కంటే ఒంటరిగా ఉండటానికి ఇష్టపడుతున్నారు.  

అంటే, అణు కుటుంబాలు—  

పిల్లలను కూడా కోరుకోవడం లేదు.

★ ఆలస్యంగా పెళ్లి  

★ ఆలస్యంగా పిల్లలు, ఆపై  

ఒక పిల్లవాడి తర్వాత వైద్య మరియు పెంపకం సమస్యల గురించి సాకులు  

💁🏻‍♀️ ఇది సాధారణమైపోయింది.

వయస్సు కారణంగా వేలాది మంది యువతీ యువకులు అవివాహితులుగా తిరుగుతున్నారు.  

సమాజంలోని విజ్ఞులు మౌనంగా ఉన్నారు.

★ వివాహం, కుటుంబం, పిల్లలు—  

అన్నీ భారంగా చూడబడుతున్నాయి.

🎈 వివాహం ప్రాపంచిక బంధం కాదు,  

ఇది ఇల్లు, కుటుంబం మరియు సమాజం యొక్క స్తంభం.

🎈 ఇది జాతి, నాగరికత మరియు సంస్కృతిని ముందుకు తీసుకెళ్లే మార్గం.

💥 ఇప్పుడు మనమందరం అర్థం చేసుకోవాల్సిన సమయం.

🫵 పిల్లలకు “చాలా ఎక్కువ” స్వేచ్ఛ ఇవ్వడం ద్వారా,  

మనం వారి వివేచనను తీసేసాము.

★ వివాహం ఆలస్యం అవుతూ వచ్చింది, మరియు అది జరిగే సమయానికి అప్పటికే ఆలస్యం అయిపోయింది.

మళ్ళీ, అదే ఒంటరితనం.

🫵 వివాహానికి సరైన వయస్సు:  

🔹 అబ్బాయిలకు: 25 లోపు  

🔸 అమ్మాయిలకు: 20 లోపు  

🚩 లేకపోతే చరిత్ర రాస్తుంది…  

“ఆ సమాజం నిశ్శబ్దంగా తనను తాను నాశనం చేసుకుంది.”  

ఆలోచించి తెలివిగా వ్యవహరించండి.

మీ పిల్లలకు సమయానికి పెళ్లి చేయండి. 🙏

ఎందుకంటే... కుటుంబం సంరక్షించబడకపోతే,  

సమాజం కూడా కూలిపోవడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టదు.

అందుకే డేవిడ్ సెల్బోర్న్ మరియు బిల్ వార్నర్ వంటి రచయితలు ఇస్లాం యొక్క బలమైన కుటుంబ వ్యవస్థ కారణంగా, ఆలస్యంగా అయినా సరే, చాలా దేశాలలో…

భారతదేశంలో కూడా, కుటుంబ సంప్రదాయం యొక్క క్షీణత ప్రారంభమైంది.  

ఐదు రక్త సంబంధాలు అంతరించిపోయే అంచున ఉన్నాయి:  

పెదనాన్న, చిన్నాన్న, అత్త, మామ, పిన్ని—  

అలాంటి బంధాలు భవిష్యత్తులో కనిపించకపోవచ్చు లేదా వినిపించకపోవచ్చు.

దీనిని ఇలా అర్థం చేసుకోవచ్చు:

కొడుకు       కూతురు  

2         1        (పిన్ని X)  

1         2        (పెదనాన్న/చిన్నాన్న X)  

1         1        (పెదనాన్న/చిన్నాన్న, పిన్ని X)  

1         0        X  

0         1        X  

ఫలితం  

0         0  

★  

ఒకే పిల్లవాడు ఉన్న కుటుంబాల నిర్ణయం మూడవ తరాన్ని తీవ్రంగా ప్రభావితం చేస్తుంది—  

మీరు తాత/నానమ్మ/అమ్మమ్మ అయ్యే తరం.

అసలు కంటే వడ్డీని ఎక్కువగా ప్రేమించే తాత—  

అసలును కూడా కోల్పోతాడు.  

దానికి అతనే బాధ్యుడు అవుతాడు.

అందువల్ల, జంటలు ఒకే పిల్లవాడు అనే నిర్ణయం గురించి తీవ్రంగా ఆలోచించాలి.

ఈ తగ్గుతున్న జనాభా గణాంకాలు మాట్లాడుతున్నాయి.  

ఈ విశ్లేషణ ప్రభుత్వ డేటాను అధ్యయనం చేయడం ద్వారా వచ్చింది.

మీ మనవడు లేదా మునిమనవడు  

ఈ ప్రపంచంలో ఒంటరిగా నిలబడతాడు.  

అతనికి రక్త సంబంధాలు అవసరమైతే,  

ఈ మొత్తం విశ్వంలో అతనికి చెందినవారు ఎవరూ ఉండరు.

ఇది లోతైన ఆందోళన కలిగించే విషయం.

ఇది మన పిల్లలను ఒంటరి జీవితాలను జీవించమని బలవంతం చేయడమే కాకుండా  

మన కుటుంబ నాగరికతను కూడా నాశనం చేస్తుంది.

మనం ఐక్యత గురించి మాట్లాడతాము—  

కానీ నాగరికతే కనుమరుగైపోతుంది.  

మరియు ఇవన్నింటికీ ప్రస్తుత తరం బాధ్యత వహిస్తుంది.

★  

మీరు ఈ సమస్యను తీవ్రంగా పరిగణిస్తే,  

అప్పుడు ఈ సమస్య గురించి ఆలోచించండి.

ఇంట్లో, భార్యాభర్తల మధ్య,  

బంధువుల మధ్య, స్నేహితుల మధ్య,  

మరియు వివిధ సమావేశాలు మరియు కార్యక్రమాలలో దీని  గురించి చర్చించండి.

మీ నాగరికత, విలువలు మరియు భవిష్యత్ తరాలను కాపాడండి.

ఈ కథను ప్రాంజలి ప్రభ ఛానల్లో ఉంచ దలిచాను మీ అభిప్రాయాలు తెలుపగలరు

****

*పరుగో పరుగు -6*

📷🏃🏼

రచన : మల్లిక్ 

ఆమెకి మెరుపులా ఆలోచన తట్టింది.

ఎదురుగా వస్తున్న ఒక మధ్యవయస్కుడిని ఆపింది.

"ఏవిటి బాబాయ్.... ఇలా ఎటు వెళ్తున్నావ్?.... " అంది సరోజ అతని దారికి అడ్డుగా నిలుస్తూ.

అతను తెల్లబోయి సరోజవంక చూశాడు.

"బావున్నావా బాబాయ్....” అంది సరోజ తనే మళ్ళీ అంటూ.

"బాగున్నానుగానీ....మీరూ!!...." అతను ఇంకా ఏదో అనబోయాడు.

"పిన్ని ఎలాగుంది బాబాయ్...." అతన్ని మాట్లాడనీయకుండా తనే అంది. అలా అడుగుతూ క్రీగంట చూసింది. ఆ అడ్డచారల బనీను వాడు కాస్త దూరంలో ఎలక్ట్రిక్ పోల్ కి ఆనుకుని రెండు చేతులూ కట్టుకుని ఇటే చూస్తున్నాడు.

"పిన్నా?.... అది పోయి రెండేళ్ళు అయ్యింది కదా.... ఇంతకి నువ్వూ.... నువ్వెవరవో నాకు తెలీదే...."

"ష్.... నెమ్మదిగా....వాడు వింటాడు" అంది సరోజ.

"వాడా ....ఎవడు ?”

"అదిగో....అటుపక్కన ఎలక్ట్రిక్ పోల్కు ఆనుకుని ఉన్నాడే.

ఆయన తలతిప్పి చూశాడు. ఆ అడ్డచారల బనీనువాడు చటుక్కున తల అటుపక్కకి తిప్పేసి ఎటో చూస్తున్నట్టు నటించాడు.

"ఇంతకీ ఎవడు వాడు?"

సరోజ తనూ లక్ష్మీ సినిమాకి వెళ్ళడం అడ్డచారల బనీనువాడు తమ వెనక సీట్లో కూర్చుని అల్లరిపెట్టడం.... సినిమా ఆయిన తరువాత వెంటబడడం అన్నీ చెప్పింది.

"మీరు పరిచయం ఉన్నవాళ్ళలా మాట్లాడితే వాడు వెళ్ళిపోతాడని....” అంది లక్ష్మి.

“ఓహో.... అదా సంగతి...." మెల్లగా అని పక్కకి తిరిగి చూశాడు. అడ్డవారల బనీనువాడు మళ్ళీ తలకాయ్ అటుపక్కకి తిప్పేశాడు.

"మీ పిన్నా?... బాగుందమ్మా.... నువ్వు బొత్తిగా మా ఇంటికిరావడం మానేశావేం.... అది నిన్ను ఒకటే కలవరిస్తుంది" అన్నాడు అతను సరోజ భుజాలమీద చేతులు వేస్తూ.

"ఎక్కడ బాబాయ్.... అసలు తీరికే దొరకడం లేదు.... ఈ ఆదివారం వస్తాను..."

"ఆదివారం ఎందుకూ ఇప్పుడు రాకూడదూ?"

"ఇప్పుడు కుదరదులే బాబాయ్....”

లక్ష్మి సంతోషంతో అంది "నాడు వెళ్ళిపోతున్నాడు...."

సరోజ తలతిప్పి చూసింది.

అడ్డచారల బనీనువాడు తలవొంచుకుని గబగబా అడుగులు వేసు కుంటూ వచ్చినవారే వెళ్ళిపోతున్నాడు.

“చెప్పు....మా ఇంటికి ఇప్పుడే వస్తావుకదూ?" అన్నాడు ఇవేమీ పట్టనట్టు ఆయన సరోజ భుజాలుపట్టి కుదుపుతూ.

“వాడు వెళ్ళిపోయాడులెండి....” అంది సరోజ అతనితో.

"వాడు వెళ్ళిపోడానికి మా ఇంటికి రావడానికీ సంబంధం ఏముంది?.... మా ఇంటికి రండి.... కాస్సేపు ఉండి వెళ్ళిపోదురుగాని.... ఇంట్లో ఎవరూ లేరు..."

సరోజ భుజాలమీద ఆయన చేతులు బిగుసుకున్నాయ్. సరోజ ఆయనవంక తీక్షణంగా చూసింది. ఆయన వెకిలిగా నవ్వాడు.

"వస్తావా..."

సరోజ అతని చేతుల్ని భుజాలమీంచి లాగి విసిరికొట్టింది.

"బుద్దిలేదూ.... నీకు నా అంత కూతుర్లు ఉండిఉంటారు....”

"నీ అంత కూతురు ఉందిగానీ.... నీ అంత పెళ్ళామే లేదు మరి....ప్స్...." అన్నాడు మెలికలు తిరిగిపోతూ.

“రావే లక్ష్మి.... ఈ ముసలి వెధవతో మనకేంటి...."

లక్ష్మి చెయ్యిపట్టుకుని సరోజ ముందుకు కదిలింది.

"మా వెనకే వస్తావేం?....” అంది సరోజ మండిపడుతూ.

"ఇది నీ రోడ్డా ?....నా ఇష్టం వచ్చినచోటికి నేను వెళతాను....”

"ఇదెక్కడి కర్మే ....ఒకడిని వదుల్చుకుని ఇంకొకడ్ని తగిలించుకున్నాం...." అంది లక్ష్మి తలకొట్టుకుంటూ.

"నువ్వేం కంగారుపడకు.... ఇందాకటి వాడు రౌడీ వెధవ కాబట్టి కంగారుపడ్డాను. ఇలాంటి వెధవల్ని సులభంగా టాకిల్ చెయ్యగలను...." అంది సరోజ లక్ష్మి చేతిని నొక్కుతూ.

అతను వాళ్ళ వెనకాలే నడుస్తూ రెండర్థాలు వచ్చే మాటలు పచ్చిగా వదుల్తూ ఈలవేస్తున్నాడు.

సరోజ హఠాత్తుగా వెనక్కి తిరిగి అతని వంక చూసి పకాల్మని  నవ్వింది.

అతను తెల్లబోయాడు. లక్ష్మీ అంతకంటే తెల్ల బోయింది. సరోజ ఇంకా విరగబడి నవ్వింది. 

"ఏమిటి.... ఏమైంది....” అన్నాడు అయోమయంగా.

అతను వెర్రిచూపులు చూశాడు.

"మీ మ్కుకుమీద నల్లగా మసి.... ఇందాకట్నించి చూస్తున్నా.... నవ్వితే బావుండదని ఆపుకున్నా

.... ఇంకా ఆపుకోవడం నావల్లకాదు...."

మళ్ళీ నవ్వుతూ తెల్లబోయి చూస్తున్న లక్ష్మీ చెవిలో “నువ్వు కూడా నవ్వు...." అంటూ జబ్బల దగ్గర గట్టిగా గిల్లేసింది.

లక్ష్మి “కెవ్...." అని గట్టిగా అరిచి జబ్బ తడుముకుంది.

"ఏమిటే అలా అరుస్తావ్.... పిచ్చిముండ. మీ ముక్కుమీద మసి చూసి జడుసుకుందండీ.... ఆయనలా జోకర్ లా ఉంటే నవ్వాలిగానీ జడుసు కుంటావేంటే...." అంటూ ఆయనకి కనబడకుండా కితకితలుపెట్టింది సరోజ, లక్ష్మికి. 

లక్ష్మి కూడా పకపక నవ్వింది.

ఊహించని ఈ పరిణామానికి అతడు కన్ ప్యూజ్ అయిపోయి అతని నవనవనాడులూ స్థంభించిపోయాయి. ఏంచెయ్యాలో తోచక బుర్ర గోక్కుని కాస్త జుట్టుపీక్కుని తల విదిలించి కళ్ళు మిటకరించి చూశాడు.

"కావాలంటే అదిగో.... ఈ పక్కనే ఉన్న అద్దాల షాపులోకి వెళ్ళి చూస్కోండి...." అంది సరోజ పైటకొంగుని నోట్లో పెట్టుకుని నవ్వాపుకుంటూ.

అతను తడబడే అడుగుల్తో అద్దాల షాపులోకి వెళ్ళాడు.

"ఏంలాభం.... వాడు అద్దంలో ముఖం చూసుకుని వెంటనే వచ్చేస్తాడు" అంది లక్ష్మి.

"అది అంత తేలికైన విషయం అనుకున్నావా?.... ఆ షాపువాడు కస్టమర్లని ఒకపట్టాన వదలడు.... ఏదో ఒకటి అంటగడ్తాడు....ఈలోగా మనం జారుకోవచ్చు.... నేనొకసారి ఆ షాప్ కి వెళ్ళా...."

ఇద్దరూ త్వరత్వరగా ముందుకు అడుగులు వేశారు.

ఆయన అద్దాలమ్మే షాపులోకి అడుగుపెట్టి పెట్టగానే షాపులోని కుర్రాళ్ళు ఇద్దరు ఎదురొచ్చి ఆయన చెరోరెక్కా పట్టుకుని బరబరా లాక్కొచ్చి కుర్చీలో కూర్చోబెట్టేశారు.  

"రాండ్రీ సాబ్.... రాండ్రీ.... ఆయియే ఆయియే...." అన్నాడు షాపు ఓనరు రెండు చేతులూ బారచాపి ఆయన్ని కౌగిలించుకుంటూ. ఆయన కంగారు పడిపోయాడు.

“ఒక్కసారి అద్దం ఇస్తారా?” అన్నాడు.

"అర్రె!! ఒక్కసారి ఏం ఖర్మ సాబ్.... ఇక్కడ పదిసార్లు చూస్కోండి.... ఇంటికి తీస్కెళ్ళి వందసార్లు చూస్కోండి....”

"అబ్బే.... నేను అద్దం కొనడానికి రాలేదు....ఒసారి చూస్కుని వెళ్ళిపోదామని వచ్చాను" అని లేచి నిలబడి గోడలకి తగిలించి ఉన్న అద్దాలలో తన ముఖం చూస్కుని "మోసం.... దగా" అని గట్టిగా అరిచాడు.

షాపు ఓనరు కుర్రాళ్ళకి కన్ను కొట్టాడు. వాళ్ళు ఆయన భుజాలమీద చేతులేసి గట్టిగా నొక్కి కూర్చోబెట్టేశారు.

కుర్చీ ముందు టేబులు మీద ఒక అద్దం ఉంది. దాన్ని తీసి అందులో కూడా మళ్ళీ ముఖం చూసుకుని “కుట్ర.... దగా.... మోసం.... " అని అరిచాడు.

షాపు ఓనరు ఆయన చేతిలోని అద్దం లాక్కుని వెనక్కి దాచేసి "హిహిహి.... ఇండ్ల మోసం.. దగా ఏమున్నది సాబ్.... గవన్నీ బిల్ కుల్ చీప్ వెరైటీ ఉన్నది.... అంద్కనే ముకం గట్ల వంకర్ టింకర్ గా కన్పిస్తది.... మంచి క్వాలిటీవి ఉన్నాయ్ గవి తీస్కోండి. అండ్ల ముకం ఉన్నదున్నట్టు కన్పిస్తది

.... అర్రే....బడేసాబ్ కి మంచి అద్దాలు చూయించండ్రా..."

“అబ్బే.... నాకు అద్దాలూ వద్దూ..... ఏమీవద్దూ.... నేనొస్తా.... " అంటూ లేచాడు, కుర్రాళ్ళిద్దరూ కిందకి నొక్కేశారు.

“అర్రే గట్ల పరేషాన్ అవుతావెందుకు సార్.... ముకం వంకర్ అగపడని అద్దాలు చూయిస్తాం.... తీస్కోండి. అర్రే....సాబ్ కి చూయించండ్రా..."

ఆయనకి కంగారు పుట్టింది.... ఏదో ఒకటి కొనందే వదిలేలాలేడు. ఆలస్యం చేస్తే లాభంలేదు అవతల అమ్మాయిలు వెళ్ళిపోతున్నారు.

“నాకు టీ వద్దుగానీ నేను ఈ అద్దం తీస్కుంటా” అన్నాడు ఆయన టేబులుమీదనుండి ఒక అద్దం తీస్తూ అది ఆడవాళ్ళు హ్యాండ్ బ్యాగ్ లో పెట్టుకునే చిన్న అద్దం.

"గిది మీకెందుకు సాబ్....”

"నాక్కాదు....మా అమ్మాయికి. చెప్పు ఎంత?”

“అయిదు రూపాయల్....”

షాపు ఓనర్ చేతిలో అయిదు రూపాయలు పెట్టి బయటికి పరుగుతీశాడు ఆయన.

🏃🏼

*సశేషం*

***

ప్రాంజలి ప్రభ అంతర్జాల పత్రిక .... ఆరోగ్యప్రభ (1)
సేకరణ రచయత మల్లాప్రగడ రామకృష్ణ
*ఆరోగ్యంగా ఉండాలంటే అనాదిగా వస్తున్న సనాతన పంచ ఆరోగ్య సూత్రాలు పాటించాల్సిందే..!*
*****†**************************
*అల్లం*

*జీర్ణవ్యవస్థకు అల్లం చేసే మేలు*

*1. భోజనాగ్రే సదా పధ్యం, లవణార్ద్రకభక్షణమ్,*
*రోచనం దీపనం వహ్ని, జిహ్వాకంఠ విశోధనమ్.*

*తా: భోజనానికి ముందు అల్లము, సైంధవ లవణము కలిపి నమిలి తినిన జీర్ణశక్తి వృద్ధిచెందుతుంది. గొంతు నాలుక పరిశుద్ధమై, రుచి కలుగుతుంది.*
*భావం :- మనం రాత్రి తిన్న అన్నం, తీసుకున్న కొన్ని ఆహార పదార్ధాల వలన సంపూర్ణంగా అరగక పోవచ్చును, దాని వలన ఒంట్లో 'పసరు' జమ అవుతుంది. పసరు శరీరంలో ఎక్కువ జమ అయితే వికారం, తలనొప్పి, బద్ధకం ఏర్పడుతుంది. ఏ పని చురకుగా చేయాలనిపించక పోవడం జరుగుతుంది. అందుకే పరిగడుపున అల్లం తింటే జీర్ణ వ్యవస్థ సాఫీగా సాగి శరీరంలో ఏర్పడ్డ పసరును మలం ద్వార బయటకు పంపేందుకు దోహద పడుతుంది. శరీరం తేలిక అవుతుంది. మనిషి ఉత్సాహంగా ఉండడం జరుగుతుంది.*
*వాకింగ్* 

*రాత్రి భోజనం తర్వాత వాకింగ్ తప్పనిసరి*

*2. భుక్త్వా శతపదం గచ్ఛేత్,శయనై స్తేన తు జాయతే,*
*అన్నసంఘాతశైథిల్యం, గ్రీవాజానుకటీసుఖమ్.*
*భుక్తోపవిశత స్తుందం, శయానస్య తు పుష్టతా,*
*ఆయు శ్చంక్రమమాణస్య, మృత్యు ర్ధావతి ధావతః*

*తా: భోజనానంతరము నూరడుగులు నడచిన అన్నము యుక్త స్థానమున చేరి, మెడ, నడుము, మోకాళ్లు వీటియందు సుఖము కలుగును. భుజించిన తోడనే కదలక కూర్చున్నచో పొట్ట పెరుగును, పడుకొన్న వారికి కొవ్వు పెరుగును, మెల్లగా అటునిటు తిరిగిన ఆయుర్వృద్ధి కలుగును, పరుగెత్తినచో ఆయుఃక్షీణము.*

*భావం :- ప్రస్తుత కాలంలో నైట్ డిన్నర్ లేటుగా చేసి తిన్న తర్వాత ఓపిక లేక అల కుర్చీలో కూర్చుని కాసేపు టివి చూసి డైరెక్ట్ పడుకుంటున్నారు. దీని వలన తిన్న ఆహరం పేగులలో కదలిక కలగక ఒకే చోట ఉండి పొట్ట భాగం పెరగడం జరుగుతుంది. అందుకే తిన్న తరవాత కనీసం ఓ వంద అడుగులు నడవమని సూత్రీకరించారు. రాత్రి భోజనం చేసాక కనీసం ఓ పది నిమిషాలు వాకింగ్ చేస్తే జీర్ణ వ్యవస్థ మెరుగు పడి శరీర ఆకృతి అందగా ఉంచుతుంది.
*తమలపాకు*

*రాత్రి భోజనం తర్వాత  తాంబూలం వేసుకోవాలి.*

*3. భుక్త్వా శతపదం గచ్చేత్, తాంబూలం తదనంతరమ్,*
*వామపార్శ్వే తు శయనం, ఔషధై: కిం ప్రయోజనమ్.*

*తా: భోజనానంతరము నూరడుగులు నడచి, తదనంతరము తాంబూలసేవనము చేసి, ఎడమవైపున శయనించుచో యిక ఔషధము లెందుకు? ( ఆరోగ్యవంతుడై యుండునని భావము.)*

*భావం :- రాత్రి డిన్నర్ చేసాక కొంత సమయం వాకింగ్ చేసాక, తాంబూలం తమలపాకు  తినడం వలన జీర్ణ వ్యవస్థ మెరుగు పడి కఫం, పైత్యం కలగకుండా నివారించి, మలబద్ధకం కలుగకుండా కాపాడుతుంది.*

 *పడుకునేప్పుడు ఎడమ చేతు వైపు తిరిగి పడుకునే సూత్రం ఎందుకంటే శరీరంలో గుండె ఎడమవైపు ఉంటుంది. ఎడమవైపు తిరిగి పడుకుంటే గుండెకు రక్త ప్రసరణ సమృద్ధిగా జరికి గుండె జబ్బులు, ఇతర అనారోగ్యాలు కలుగకుండా కాపాడుతుంది. ఈ పద్దతులను అలవాటు చేసుకున్న వ్యక్తీ అనారోగ్య సమస్యలతో బాధపడడు అని భావం.*

*ఆహారం*

*మితహారం ఆరోగ్యం.. అతి ఆహారం అనారోగ్యం*

*4. అనాత్మవంతః పశువత్ భుంజతే యోఽప్రమాణతః,*
*రోగానీకస్య తే మూలమ్, అజీర్ణం ప్రాప్నువంతి హి.*

*తా: ఎవరైతే మిత మనేది లేకుండా ఎల్లప్పుడూ ఎదో ఒకటి నములుతూ ఉంటారో వారు అజీర్ణవ్యాధికి గుఱి అవుతారు. అజీర్ణమే సర్వరోగములకును మూలము. ( మానవులు ఆయా వేళలయందే మితముగా భుజించవలెను.)*

*భావం :- ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు ఎదో ఒకటి నోట్లో వేసుకుని నోరు ఆడించే అలవాటు ఉన్న వారికి వారు తీసుకున్న ఆహారం ఓవర్ లోడ్ అయ్యి శరీరంలో జటరాగ్ని సరిగ్గా పనిచేయక ఉభకాయం ఏర్పడి ఆనారోగ్యంపాలు పడుతారు. మనిషి శరీరానికి కావలసిన ఆహారం తీసుకునే 'సమయ' పద్దతులలో తేడా రాకుండా జాగ్రత్త పడాలి. మధ్య మధ్యలో చిరుతిండ్లు తినకూడదు. తింటే జీర్ణవ్యవస్థ దెబ్బతింటుంది. మితహారం ఆరోగ్యం, అతి ఆహారం అనారోగ్యం.*

*భోజన సమయం*

*భోజన సమయంలో మాట్లాడకుండా తినాలి.*

*5. భుంజానో న బహు బ్రూయాత్, న నిందేదపి కంచన,*
*జుగుప్సికధాం నైవ, శృణుయాదపి ఆ వతెత్.*

*తా: భోజన సమయమున అధికముగా మాట్లాడరాదు. పరనిందా ప్రసంగము అసలే కూడదు. కధా ప్రసంగములు చేయరాదు, విననూ రాదు...*

*భావం :- అన్నం తినే సమయంలో ముచ్చట్లు పెట్టకుండా మౌనంగా తినాలి. అల మౌనంగా, ప్రశాంతంగా తీసుకున్న ఆహారం అమృతతుల్యం అవుతుంది. అందుకు భిన్నంగా వ్యవహరిస్తూ తినేప్పుడు అధిక ప్రసంగాలు చేస్తూ మధ్యలో భావోద్వేగాలకు గురౌతు. లేదా టివి చూస్తూ, లేదా పరాయి వాళ్ళ విషయ ప్రస్తావన చేస్తూ వారిని నిందిస్తూ భోజనం చేయడం వలన ఆనారోగ్య సమస్యలు ఏర్పడుతాయి. అన్నం తినేప్పుడు మనస్సు ప్రశాంతంగా పెట్టుకుని మాట్లాడ కుండా మౌనంగా తింటే, మనం తిన్న ఆహరం పూర్తిగా అరిగే వరకు హర్మోన్సు బ్యాలెన్స్ గా ఉంచబడుతాయి. 
ఆరోగ్యంగా వుంటారు
******

*భైరవవాక - 6*

🔱

రచన: ఇందూ రమణ

పర్సు కనిపించలేదు.

మళ్లా ... మళ్లా ఆత్రంగా జేబులన్నీ వెదికాడు. పర్పులేదు. ఏఁవైంది ? అందర్నీ అడిగాడు. అందరూ తమకి తేలిదన్నారు! ట్రైన్ లో ఉత్తరం తీసి చదివిన గుర్తు.

పాండేకి అంతా వివరంగా చెప్పాడు పాత్రో.

"పోనీ, ఆ ఉత్తరం పోయినా... ఆడ్రన్ గుర్తుంటే చెప్పండి. ఎలాగోలా అతన్ని వెతికి పట్టుకోవచ్చు." పాండే అన్నాడు.

పోయిన ఉత్తరంలోని సారాంశాన్ని గుర్తు చేసుకోవడానికి క్షణం కళ్ళు మూసుకుని యోగ నిద్రలో గడిపి 'ప్చ్ ! లేదు. గుర్తుకు రావటం లేదు." అని తల అడ్డంగా వూపుతూ అన్నాడు పాత్రో.

"పోనీలెద్దురు. ఆడ్రన్ పోతే పోయింది గాని కొంపదీసి పర్సులో ఏఁవైనా డబ్బుగానీ ఉందేఁవిటి ?!" అడిగాడు పాండే.

"పాతికో ... ముప్పయ్యో ఉంటే ఉంటాయి. అయినా తెచ్చిన సొమ్మంతా పర్సులో దాచుకోవడానికి నేనేమైనా వెర్రి వెంగళప్ప నా పాండే !" చిన్న పోజిస్తూ అన్నాడు పాత్రో.

అంతలో కొబ్బరి కాయల వ్యాపారి మళ్లా వచ్చింది.

"మీరు వంట చేసుకుంటే ఆ మూలన రాళ్ళ పొయ్యిలున్నాయి. అక్కడ చేసుకోండి. మీకు కర్రలు కావాలంటే అదిగో అక్కడ అమ్ముతున్నారు. కుండలు కావలంటే ఈ పక్కన అమ్ముతారు. మంచి నీళ్లకు ఓ అమ్మాయిని పంపిస్తాను. తెచ్చిస్తుంది లెండి. మీకేం కావాల్సి వచ్చినా అదిగో! నా దుఖాణం అక్కడే ఉంది. వచ్చి పిలవండి. ఒకవేళ ఎవరైనా మరుగుకు వెళ్ళాలంటే అల్లదిగో.! ఆ మూలన అక్కడ ఆ చీకట్లో బాత్రూమ్లున్నాయి" అంటూ చెప్పుకు పోయింది దుఖాణం యజమానురాలు.

ఎంత గాబరాగా వచ్చిందో అంతలా గబగబా చెప్పి అంత జోరుగానే వచ్చిన దారినే వెళ్లిపోయింది ఆమె.

పాత్రో, గైడ్ పాండే కలిసి వంటకి కర్రలు కొనుక్కొచ్చారు. కుండ ఒకటి, చిన్న కూర దాకలు రెండూ కొన్నారు. ఇంతలో ఓ పాప బిందెతో నీళ్ళు పట్టుకొచ్చింది. రెండు రూపాయలు బలవంతంగా అడిగి మరీ లాక్కు వెళ్ళింది. కర్రలు కట్ట మూడు రూపాయలకి నాలుగు కట్టలు కొనుక్కు వచ్చారు. ఒక కట్టలో నాలుగు పుల్లలు కూడా లేవు.

పాత్రోకి అంతా విచిత్రంగానే ఉంది.

యాత్రా స్థలంలో అంతా వింతగానే ఉంటుంది. ఆ కర్రలు వాళ్లూరిలో అయితే వూరికే ఇస్తారు. డబ్బు మంచినీళ్ళలా ఖర్చవుతుంటే పాత్రోకి భయంగానే ఉంది. తాము తెచ్చిన డబ్బు సరిపోతుందో లేదోననే 'శంక' పీడిస్తూనే ఉంది.

పాండేని తోడు తీసుకొని కిరాణా కొట్టుకు వెళ్లాడు పాత్రో. అక్కడా వస్తువులన్నీ ఖరీదుగానే ఉన్నాయి. దేశంలో ఎక్కడా లేని ధరలు. సరుకులన్నీ కొనుక్కొచ్చి భార్యకు ఇచ్చాడు.

అంత అర్ధరాత్రి కూడా అక్కడ కొట్లన్నీ తెరిచి ఉండటం పాత్రోకి ఆశ్యర్యాన్ని కలిగించింది.

అయితే ప్రతీ శుక్రవారం ఆ వూర్లో వర్తకులందరికి రాత్రీ పగలు పనికి పని... మనీకి మనీ... అని పాత్రోకి తెలీదు.

"ఇక్కడ శుక్రవారం వస్తేచాలు. రాత్రంతా దుకాణాలన్నీ ... బజార్లో షాపులన్నీ తెరిచే ఉంటాయి. రోజూ యాత్ర వస్తుంది. కానీ పగలే! శుక్రవారం రోజు మాత్రం ఎక్కడెక్కడి నుండో వచ్చిన వాళ్లుంటారు. వాళ్లు శుక్రవారం రాత్రి ఇక్కడకు చేరుకొని ఆ మరునాడు దేఁవుడి దర్శనం చేసుకొని వెళ్లిపోతారు. అస్సలు చందన స్వామికి శనివారమేగా వేలిమిరోజు. ఆ నమ్మకం తూర్పు ప్రజలకి ఎక్కువ. వాళ్లే ఇలా శుక్రవారం రాత్రికి వచ్చేస్తారు." చెప్పాడు గైడ్ పాండే.

పాండే చెప్పిందంతా విని "ఓహో” అనుకున్నాడు పాత్రో.

📖

పాత్రో తండ్రి ఓ మూల పడుకున్నాడు. ప్రయాణ బడలికతో అలసిసొలసి గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.

పాత్రో తల్లి కోడలికి వంటలో సహాయం చేస్తానంటూ కూర్చుంది. “వద్దు వద్దు మీరెళ్లి పడుకోండని" చెప్పి ... చెప్పి ఆఖరికి 'మీ ఇష్టం' అంటూ తన పని తను చేసుకో సాగింది శశికళ. పనిపిల్ల పిల్లల్ని ఆడిస్తూ కూర్చుంది.

పాత్రో, పాండే కలిసి షికారుకు బయల్దేరారు.

చుట్టూ ఎత్తైన కొండలు తూర్పు దిక్కున ఎగబాకిన బారెడు కొండ. ఆ కొండను కొండ చిలువ చుట్టుకున్నట్టు ఘాట్రోడ్ మార్గంలో దారి పొడవునా ఉన్న విద్యుద్దీపాల కాంతి వింతగా కన్పిస్తోంది. క్రింద ఉన్న వూరు చందనస్వామి దయవలన అభివృద్ధి చెంది దర్శనానికి వచ్చే భక్తులకు సేదదీరుస్తోంది.

అప్పటికి సరిగ్గా అర్ధరాత్రి కావస్తోంది.

బజారు మాత్రం మెలకువగా... సందడిగా

... కోలాహలంగా ఉంది. నానారకాల భాషలు కలగాపులగమై జోరీగ ధ్వనిలాంటి కొత్తరకం వింత శబ్దాన్ని పుట్టిస్తున్నాయి.

అక్కడి వాతావరణం అంతా గోల గోలగా గందరగోళంగా ఉంది.

ఇద్దరూ పాత బస్సుస్టాండ్ నుంచి బజారు లోని రావిచెట్టు క్రిందకు వచ్చారు. ఆ వూరికి అదే మెయిన్ రోడ్డు.

మెయిన్ రోడ్డుకు ఎడమ పక్కన దేవస్థానానికి చెందిన లాడ్జీ ఉంది. పై అంతస్థుల్లో యాత్రీకుల కోసం కట్టిన అద్దె గదులు. క్రిందంతా వ్యాపారస్థుల కోసం ఏర్పాటు చేయబడ్డ దుఖాణాలు ఉన్నాయి.

ఆ లాడ్జీకి ఆ చివరా ఈ చివరా రెండు హోటళ్ళు ఉన్నాయి. రెండూ దేవాలయాని కి చెందినవే. కాంట్రాక్టు పద్దతి పై బయట వారే నిర్వహిస్తున్నారు.

📖

లాడ్జీకి ఎదురుగా పెద్ద రావి వృక్షం. పాత బస్టాండ్లో నుంచి వచ్చే వాళ్ళకు మొదటిగా తగిలే హోటల, ఎదురుగానే కొండ మీదికి కాలి నడకన వెళ్ళడానికి మెట్లబాట. ఆ మెట్లదారి మొదటి మెట్టు దగ్గర చందన స్వామి నిలువెత్తు మూర్తిని ఏర్పాటు చేసారు. దాన్ని తొలి పావంచా' అని పిలుస్తారు.

“కాలి నడకన దర్శనానికి వస్తామని మొక్కుకున్నవాళ్ళు తొలిపావంచా దగ్గర కొబ్బరి కాయలు కొట్టి హుండీలో దక్షిణలు వేసి వెళ్తారు.” వివరంగా చెప్పాడు పాండే.

పాత్రో ఇంతకు పూర్వం ఎప్పుడూ 'చందనపురి' కి రాలేదు. అందువలనే కాబోలు ప్రతి అంగుళం పరిశీలనగా చూస్తూ పరిసరాలను అవగాహన చేసుకుంటున్నాడు. ఏదో తెలియని కుతూహలం కలిగించే స్థలం గురించి పాండేని అడిగి తెలుసుకుంటున్నాడు పాత్రో.

పురూరవ సత్రం ముందు ఉన్న మెయిన్ రోడ్డు మీదకు వచ్చారిద్దరూ. మొదటి హోటల్ దాటి రెండో హోటల్ దగ్గరకి వచ్చారు. ఎదురుగా పదహారు గదులు వరుసగా నిలబడ్డ బక్కచిక్కిన గుర్రాల్లా ఉన్నాయి. ఎప్పుడో రాజుల కాలంనాటి శిధిల గృహాల్లా ఉన్నాయి. సిమ్మెంటు రేకుల్తో పశువుల కోసం కట్టబడ్డ కొట్టాల్లా ఉన్నాయి అవి.

పదహారు గదుల పక్కన పుష్కరిణీ అతిధి గృహం ఎత్తుగా ఎవరెస్టు శిఖరంలా ఉంది. పుష్కరిణి పక్కనే తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం వారి అతిధి గృహం. ఈ రెండింటికి మధ్య గోదా సదనం ఉన్నాయి. దానికి ఎదురుగానే అడవివరం వారి కో-ఆపరేటివ్ సొసైటి ఉంది. ఆ వూరు వూరంతటికి అదే పెద్ద బ్యాంకు. వర్తకులకి దేవస్థానం ఉద్యోగులకి ఆర్థిక అవసరాలకి ఆదుకొనే కల్పవల్లి.

పురూరవ సత్రం వెనుక, పుష్కరిణి సత్రానికి ఎదురుగా విశాలమైన ఆవరణ ఉంది. ఆ ఖాళీ జాగాలోనే సంత జరుగుతుంటుంది. ఆ ఖాళీ జాగాలోనే యాత్రీకులు విశ్రమించడానికి పెద్ద రేకుల షెడ్డు బీకర రాకాసిలా నోరు ఆవలించుకుని ఉంది. ఆ పక్కనే పెద్ద బావి. వూరి ప్రజలకు సత్రాలకు దాహం తీరుస్తున్న బావి అది.

పుష్కరిణి, సత్రాల మధ్యలో ఉంది 'ఉద్యాన మంటపం'. చందన స్వామి ఉత్సవాల్లో భాగంగా కొండపై నుంచి క్రిందకు తిరువీధికి వచ్చేటప్పుడు స్వామి వారు, వారితో పాటు అర్చకులు, పల్లకీని మోసే భోయీలు విశ్రమించడానికి రాజుల కాలంలో నిర్మించిన మండపం అది.

పదహారు గదులు దాటి.... సత్రాలు దాటి ఆ రోడ్డున తిన్నగా వెళ్తే రాజ వీధి... ఇంకా క్రిందకు నేరుగా వెళ్తే వరాల వరాహా పుష్కరిణీ వస్తుంది. దాన్నే దేఁవుడి కోనేరు అంటారు.

అంతా వివరంగా చెప్పాడు పాండే.

📖

ఇద్దరూ తిరిగి వెనక్కి వచ్చేసారు. పదహారు గదులు దాటి పై మలుపు తిరిగారు. ఆ రోడ్డు విశాఖ నుంచి నేరుగా గోపాలపురం మీదుగా 'చందనపురి' కి ప్రధాన రహదారి అది. ఆ రోడ్డుకు ఎడమ పక్కన ఆర్టీసీ గేరేజు ఉంది. ఆ గేరేజుకి ఇవతల సింహాల దేవిడీ...

రెండు భీకరమైన సింహాలు 'దేవిడి' గేటుకు ఇటూ అటూ నిలబడి కాపలా కాస్తున్నట్టు ఉన్నాయి. సజీవంగా ఉన్నట్టే ఉన్నాయి. "సింహాల దేవిడిలో పూర్వం భూపతుల రాణీ వాసపు స్త్రీలు విహారానికి వచ్చి ఆ దేవిడీ లోగల భవనంలోని పెద్ద పెద్ద గదుల్లో పూబంతులాట ... దొంగాట ఆడుకునే వారుట" చెప్పాడు పాండే.

సింహాల దేఁవిడికి అవతల రుక్మిణీ కళ్యాణ మండపం దాని ప్రక్కన హాస్పటల్ భవనం. ఆ పక్కనే కొత్తగా కట్టిన ఆర్టీసీ బస్సు స్టాండ్. దాని పక్కనే ఉన్న రోడు గుండా పైకి వెళ్తే వెంకటేశ్వర స్వామి ఆలయం, దానికి ఎదురుగా చందనా గెస్ట్ హౌస్ ఉన్నాయి.

దేవాలయం .... విశ్రాంతి నిలయం ఎదురెదురుగా బొమ్మా బొరుసుల్లా స్వర్గం నరకం ఎదురురెదురుగా ఉన్నట్టున్నాయి.

హాస్పటల్ భవనం రోగంతో రొప్పుతున్న మానవుడిలా ఆఖరి శ్వాసతో రేపోమాపో పోయే మనిషిలా ఉంది. శిధిలమై ఉంది.

ఆ రోడ్డు కిరువైపులా దేవాలయం ఉద్యోగుల ఇళ్లు. ఆ పైన కొంచెం దూరంలో పైడితల్లి అమ్మవారి ఆలయం. ఆ రోడ్డు చివరలో వూరికి మొదట్లో గోశాల ఉన్నాయి.

దేఁవుడికి మొక్కుల రూపంలో వచ్చే ఆవులు, దూడలు కట్టడానికి ఏర్పాటు చేసిన పశువుల కొట్టామే ఆ గోశాల.

గోశాల ప్రహారీగోడ ప్రవేశ ద్వారం పైన రెండు 'గోవుల' బొమ్మలు చూపరులను ఇట్టే ఆకర్షిస్తున్నాయి.

వూరంతా తిరిగి ఇద్దరూ పాత బస్సు స్టాండ్ కి చేరుకున్నారు. పాత్రోకి చెప్పలేని ఆనందంగా ఉంది. పాండే పుణ్యమా అని అక్కడ ప్రతి విషయాన్నీ క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోగలిగాడు.

"అవునూ! ఇంతకీ ఈ వివరణ అంతా ఇంత విపులంగా నీకెలా తెలుసు?!" ఆప్యాయంగా పాండే బుజాల మీద చేతులు వేసి అడిగాడు పాత్రో.

అప్పుడతనికి పాండే పరాయివాడిలా తోచలేదు. స్వంత తమ్ముడిలా ఆదరణగా

.... ఆత్మీయతగా ఏకవచనంలో సంభోదించి అడిగాడు పాత్రో.

"అదా! ఓ పెద్దకథ. ! వినటానికి మీకు ఓపిక ఉన్నా చెప్పటం నావల్ల కాదు. పదండి ముందు మూడు మెతుకులు కడుపులో పడేసుకుంటే గాని మరిక మనం తిరగలేం" పొట్ట చేత్తో పట్టుకుంటూ అన్నాడు పాండే.

"పద! పద! నాకూ ఆకలి దంచేస్తోంది." వంత పాడాడు పాత్రో.

🔱

*సశేషం*

꧁☆꧂